IELTS: ອັນດັບການອ່ານ ແລະ ການຂຽນມີຄວາມສອດຄ່ອງກັນຢ່າງເຂັ້ມແຂງ, ມີສຳປະສິດທິພາບ 0.85

IELTS ສະເໜີຄະແນນສະເລ່ຍຂອງທັກສະສີ່ດ້ານແຕ່ລະປະເທດທີ່ຖືກລາຍງານ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ສາມາດຈັດອັນດັບປະເທດ/ເຂດຕ່າງໆ ໄດ້ສີ່ຄັ້ງຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະ. ຫຼັງຈາກນຳໃຊ້ວິທີນີ້ກັບຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມການທົດສອບ IELTS ແບບວິຊາການໃນປີ 2024–2025, ຜົນໄດ້ຮັບສະແດງໃຫ້ເຫັນສອງຊຸດຂໍ້ມູນທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຊັດເຈນ: ຄ່າສຳປະສົມລະດັບ (rank correlation coefficient) ຂອງການອ່ານ ແລະ ການຂຽນ ແມ່ນ 0.85, ໃນຂະນະທີ່ຄ່າສຳປະສົມລະດັບຂອງການຟັງ ແລະ ການເວົ້າ ແມ່ນ 0.49. ຕົວຊີ້ວັດນີ້ແມ່ນຄ່າສຳປະສົມລະດັບລະຫວ່າງຄະແນນສະເລ່ຍຂອງແຕ່ລະປະເທດທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່; ປະເທດໃນຕາຕະລາງຈັດລຽງຕາມລຳດັບຕົວອັກສອນ ແທນທີ່ຈະຈັດຕາມຂະໜາດປະຊາກອນ; ບໍ່ມີການນຳໃຊ້ຂໍ້ມູນໃນລະດັບບຸກຄົນຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມການທົດສອບເລີຍ.

ຜົນການຄົ້ນພົບທີ່ສຳຄັນ

1. ໃນ 40 ປະເທດທີ່ເຂົ້າຮ່ວມການທົດສອບ IELTS ແບບວິຊາການ, ຄ່າສຳປະສົມລະດັບລະຫວ່າງຄະແນນສະເລ່ຍດ້ານການອ່ານ ແລະ ການຂຽນ ແມ່ນ 0.85, ເຊິ່ງເປັນຄ່າສູງສຸດໃນເບື້ອງຕົ້ນຂອງທັກສະທັງຫົກຄູ່.
2. ການຟັງ ແລະ ການເວົ້າ ມີຄ່າສຳປະສົມລະດັບເພີຍງ 0.49 ໃນການຈັດອັນດັບຮ່ວມກັນ, ໝາຍຄວາມວ່າ ອັນດັບການຟັງຂອງປະເທດໜຶ່ງອະທິບາຍຄວາມແຕກຕ່າງຂອງອັນດັບການເວົ້າໄດ້ພຽງປະມານໜຶ່ງໃນສີ່ສ່ວນ.
3. ຄ່າສຳປະສົມລະດັບລະຫວ່າງການຂຽນ ແລະ ການເວົ້າ ແມ່ນ 0.86, ແລະ ລະຫວ່າງການຟັງ ແລະ ການອ່ານ ແມ່ນ 0.81, ດັ່ງນັ້ນຄວາມສອດຄ່ອງລະຫວ່າງການຟັງ ແລະ ການເວົ້າ ຈຶ່ງເປັນຄວາມສອດຄ່ອງທີ່ອ່ອນທີ່ສຸດ.
4. ໃນປີ 2024–2025, ເຢຍລະມັນ ໄດ້ຮັບອັນດັບທຳອິດໃນທັກສະທັງສີ່ດ້ານຂອງ IELTS ແບບວິຊາການ: ການຟັງ 7.80, ການອ່ານ 8.10, ການຂຽນ 6.63, ແລະ ການເວົ້າ 7.51.
5. ປະເທດ/ເຂດທີ່ໄດ້ຮັບອັນດັບຕ່ຳສຸດໃນແຕ່ລະທັກສະແຕກຕ່າງກັນ: ການຟັງ ແລະ ການອ່ານ ທັງສອງດ້ານແມ່ນອົມັນ (5.01 ແລະ 5.20 ຕາມລຳດັບ), ການຂຽນ ແມ່ນສະຫະອາຣັບເອມີເຣດເຊີດ (5.11), ແລະ ການເວົ້າ ແມ່ນຍີ່ປຸ່ນ (5.47).

ພື້ນຖານ

ຄະແນນລວມຂອງ IELTS ແມ່ນຄ່າສະເລ່ຍຂອງຄະແນນທັກສະສີ່ດ້ານ, ແລະ ທັກສະທັງສີ່ດ້ານຖືກປະເມີນແຍກຕ່າງຫາກ, ດັ່ງນັ້ນຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມສອງຄົນທີ່ມີຄະແນນລວມເທົ່າກັນອາດຈະມີການແຈກຢາຍຄະແນນໃນທັກສະແຕ່ລະດ້ານທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ [1]. ຂໍ້ມູນທາງສະຖິຕິທາງການຈາກການທົດສອບສະແດງຄະແນນສະເລ່ຍດ້ານການຟັງ, ການອ່ານ, ການຂຽນ, ການເວົ້າ ແລະ ຄະແນນສະເລ່ຍທັງໝົດ ສຳລັບແຕ່ລະປະເທດ ແລະ ກຸ່ມທີ່ໃຊ້ພາສາທຳອິດ [2].

ຄະແນນສະເລ່ຍເຫຼົ່ານີ້ມັກຖືກຕີຄວາມແຕ່ລະດ້ານເປັນອິດສະຫຼະ, ເພື່ອຕອບຄຳຖາມເຊັ່ນວ່າ “ປະເທດໃດມີທັກສະການຂຽນທີ່ດີທີ່ສຸດ”; ຖ້າພິຈາລະນາທັກສະທັງສີ່ດ້ານເປັນການຈັດອັນດັບປະເທດ/ເຂດເປັນສີ່ຄັ້ງຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະ, ຈະສາມາດຕອບຄຳຖາມອີກປະເພດໜຶ່ງໄດ້: ທັກສະແຕ່ລະດ້ານຈັດອັນດັບປະເທດ/ເຂດດ້ວຍວິທີທີ່ຄືກັນ ຫຼື ທັກສະແຕ່ລະດ້ານສ້າງອັນດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະ? ຄຳຖາມນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍຕໍ່ນັກຄົ້ນຄວ້າ ຫຼື ຜູ້ປະກອບວິຊາຊີບດ້ານການສຶກສາທີ່ອີງໃສ່ຂໍ້ມູນໃນລະດັບປະເທດ/ເຂດເພື່ອປະເມີນຈຸດເດັ່ນທີ່ເປັນໄປໄດ້ຂອງຜູ້ຮຽນ.

ຂໍ້ມູນ ແລະ ວິທີການ

ຂໍ້ມູນແມ່ນມາຈາກບົດງານ “AC mean by nationality” ໃນຄູ່ມືການປະຕິບັດຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ IELTS (2024–2025) ເຊິ່ງສະແດງຄະແນນສະເລ່ຍຂອງທັກສະການຟັງ ການອ່ານ ການຂຽນ ການເວົ້າ ແລະ ຄະແນນລວມສຳລັບແຕ່ລະຊາດທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່ [2] ຕົວຢ່າງປະກອບດ້ວຍ 40 ກຸ່ມຊາດ; ແຕ່ລະແຖວເປັນຕົວແທນໃຫ້ແຕ່ລະກຸ່ມ. ທຸກແຖວທີ່ມີຄະແນນສະເລ່ຍທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່ແມ່ນຖືກປະກອບເຂົ້າໃນການວິເຄາະ ໂດຍບໍ່ມີການຖືກຖີ້ມນ້ຳໜັກ.

ສຳລັບແຕ່ລະທັກສະ, ກຸ່ມ 40 ກຸ່ມຖືກຈັດລຳດັບຈາກຄະແນນສະເລ່ຍສູງສຸດໄປຫາຕ່ຳສຸດ; ຄ່າສຳປະສົມອັນດັບສະເປີເມັນ (Spearman rank correlation coefficient) ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອປຽບທຽບແຕ່ລະຄູ່ທັກສະ, ໂດຍຄ່ານີ້ວັດແທກລະດັບຄວາມສອດຄ່ອງຂອງການຈັດລຳດັບທັງສອງ: 1 ໝາຍເຖິງຄວາມສອດຄ່ອງຢ່າງເຕັມທີ່, ແລະ 0 ໝາຍເຖິງບໍ່ມີຄວາມສຳພັນ. ໃນກໍລະນີທີ່ມີຄະແນນເທົ່າກັນ, ຈະໃຊ້ອັນດັບສະເລ່ຍ. ຂະບວນການດຽວກັນນີ້ຖືກນຳໃຊ້ສຳລັບການທົດສອບທົ່ວໄປ (General Training), ໂດຍຄຸມເອົາ 30 ຊາດທີ່ປາກົດຢູ່ໃນທັງສອງບົດງານ. ຄ່າສຳປະສົມອັນດັບຖືກຮັກສາເຖິງສອງທຶງທີ່ຢູ່ຫຼັງຈຸດທົດ; ຄະແນນສະເລ່ຍຖືກຮັກສາຕາມຄ່າເດີມທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່ ເຖິງສອງທຶງທີ່ຢູ່ຫຼັງຈຸດທົດ; ທຸກຂໍ້ມູນຖືກລວມລວມໃນລະດັບຊາດ ໂດຍບໍ່ໄດ້ນຳໃຊ້ບັນທຶກໃດໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບບຸກຄົນ. ຕົວຢ່າງແມ່ນທຸກແຖວຂອງກຸ່ມທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່ໃນບົດງານຕົ້ນສະແຫຼງ; ທຸກຕົວຊີ້ວັດຫຼັກແມ່ນຄະແນນສະເລ່ຍຂອງກຸ່ມທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່ ຫຼື ສັດສ່ວນ ຫຼື ຄ່າຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ໄດ້ມາຈາກການຄຳນວນເຫຼົ່ານີ້; ທຸກຄ່າຖືກລວມລວມໃນລະດັບກຸ່ມ ໂດຍບໍ່ໄດ້ນຳໃຊ້ບັນທຶກໃດໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບບຸກຄົນ.

ຜົນໄດ້ຮັບ

ທັກສະດ້ານວິຊາການຫົກຊຸດແມ່ນສາມາດຈັດເຂົ້າໃນສອງປະເພດ. ຄ່າສຳປະສົນລະຫວ່າງການອ່ານກັບການຂຽນແມ່ນ 0.85, ການຂຽນກັບການເວົ້າແມ່ນ 0.86, ການອ່ານກັບການເວົ້າແມ່ນ 0.80; ການຟັງກັບການອ່ານແມ່ນ 0.81. ຄ່າສຳປະສົນລະຫວ່າງການຟັງກັບການຂຽນຫຼຸດລົງເຫຼືອ 0.59, ແລະການຟັງກັບການເວົ້າແມ່ນ 0.49. ເປັນຄຳອື່ນ, ສາມຄູ່ທັກສະຈາກສີ່ທັກສະມີຮູບແບບການຈັດອັນດັບປະເທດ/ເຂດທີ່ຄ່ອນຂ້າງຄືກັນ, ແຕ່ການຟັງແມ່ນທັກສະດຽວທີ່ແຕກຕ່າງຢ່າງເດັ່ນຊັດ, ໂດຍເປັນພິເສດຢ່າງເດັ່ນຊັດໃນການເປີຽບທຽບກັບການເວົ້າ.

ການແຕກຕ່າງນີ້ເດັ່ນຊັດເປັນພິເສດທີ່ຄ່າສູງສຸດ ແລະ ຕ່ຳສຸດ. ເຢຍລະມັນຢູ່ອັນດັບທຳອິດໃນທັກສະທັງສີ່ດ້ານວິຊາການ: ການຟັງ 7.80, ການອ່ານ 8.10, ການຂຽນ 6.63, ແລະ ການເວົ້າ 7.51; ອົມັນຢູ່ອັນດັບສຸດທ້າຍໃນການຟັງ ແລະ ການອ່ານ, ເທົ່າກັບ 5.01 ແລະ 5.20 ຕາມລຳດັບ. ແຕ່ອົມັນຢູ່ອັນດັບສຸດທ້າຍໃນການຂຽນແມ່ນສະຫະອາຣັບເອມີເຣີດ (UAE) ໃນ 5.11, ແລະ ອັນດັບສຸດທ້າຍໃນການເວົ້າແມ່ນຢີ່ປຸ່ນໃນ 5.47—ເຊິ່ງຄ່າສະເລ່ຍດ້ານການອ່ານຂອງປະເທດນີ້ແມ່ນ 5.93. ຄ່າສະເລ່ຍດ້ານການເວົ້າຂອງຢີ່ປຸ່ນຕ່ຳກວ່າຄ່າສະເລ່ຍດ້ານການອ່ານ 0.46 ຈຸດ, ແລະ ຕ່ຳກວ່າຄ່າສະເລ່ຍດ້ານການຟັງ (5.99) 0.52 ຈຸດ, ດັ່ງນັ້ນປະເທດນີ້ເປັນຕົວຢ່າງທີ່ເດັ່ນຊັດ: ກຸ່ມຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມການທົດສອບຂອງປະເທດນີ້ມີທັກສະດ້ານການຟັງ ແລະ ພາສາອັງກິດທີ່ຂຽນໄດ້ດີກວ່າທັກສະດ້ານການເວົ້າພາສາອັງກິດ.

ຕາຕະລາງທົ່ວໄປສຳລັບການຝຶກອົບຮົມມີຄວາມສຳພັນທີ່ເຂັ້ມແຂງຂື້ນໃນ 30 ສະກຸນເຊື້ອສາຍທີ່ລະບຸໄວ້ໃນທັງສອງເວີຊັນ: ການຟັງກັບການອ່ານແມ່ນ 0.91, ການຂຽນກັບການເວົ້າແມ່ນ 0.94, ການອ່ານກັບການຂຽນແມ່ນ 0.87, ແລະ ການຟັງກັບການເວົ້າເພີ່ມຂື້ນເຖິງ 0.65. ຮູບແບບນີ້ຄົງທີ່ໃນທຸກໆເວີຊັນຂອງການທົດສອບ: ການຟັງ ແລະ ການເວົ້າເປັນທັກສະສອງດ້ານທີ່ມີຄວາມເປັນເອກະພາບຕ່ຳທີ່ສຸດ.

ຮູບທີ 1. ສຳປະສົນລະດັບສະເປີມັນລະຫວ່າງຄ່າສະເລ່ຍຂອງທັກສະທັງສີ່ດ້ານໃນກຸ່ມປະເທດ/ເຂດ 40 ປະເທດ (n = 40). ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: ຂໍ້ມູນການປະຕິບັດຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມການທົດສອບ IELTS (2024–2025).

ຮູບທີ 2. ຄ່າສະເລ່ຍທີ່ເຜີຍແຜ່ຂອງທັກສະທັງໝົດໃນ IELTS Academic ປີ 2024–2025 ສຳລັບເຢຍລະມັນ, ອົມັນ, ສະຫະອາຣັບເອມີເຣີດ (UAE), ແລະ ຢີ່ປຸ່ນ (n = 40 ກຸ່ມປະເທດ/ເຂດ, ຈາກຕາຕະລາງຕົ້ນສະແຫຼງ). ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: ຂໍ້ມູນການປະຕິບັດຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມການທົດສອບ IELTS (2024–2025).

ຂໍ້ຈຳກັດ

ສຳປະສິດທິຂອງການຈັດອັນດັບຕາມລະດັບ (Spearman’s rho) ທີ່ຄຳນວນຈາກ 40 ກຸ່ມປະຊາກອນທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່ແລ້ວ ມີຜົນໃຊ້ໄດ້ເພີ່ອກຸ່ມເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ສາມາດນຳໄປປະຍຸກໃຊ້ກັບຜູ້ຮຽນແຕ່ລະຄົນໄດ້. ຂະໜາດຂອງແຕ່ລະກຸ່ມແຕກຕ່າງກັນຢ່າງມີນັກ, ແຕ່ຕາຕະລາງບໍ່ໄດ້ລະບຸຈຳນວນຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມການທົດສອບທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງແຕ່ລະແຖວ, ສະນັ້ນນ້ຳໜັກຂອງກຸ່ມທີ່ມີຂະໜາດນ້ອຍແລະກຸ່ມທີ່ມີຂະໜາດໃຫຍ່ຈະເທົ່າກັນ. ສຳປະສິດທິຂອງການຈັດອັນດັບຍັງບໍ່ສາມາດເປີດເຜີຍເຫດຜົນ: ລະບົບການສຶກສາທີ່ຮ່ວມກັນ, ພາສາທຳອິດ ຫຼື ປະຫວັດສາດການທົດສອບອາດເປັນສາເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ການຈັດອັນດັບທັງສອງທັກສະມີຄວາມຄ້າຍຄືກັນ, ແຕ່ຂໍ້ມູນນີ້ບໍ່ສາມາດແຍກປະເພດເຫດຜົນເຫຼົ່ານີ້ອອກໄດ້. ມາດຕນານ 9 ຈຸດ (nine-point scale) ມີຜົນການຫຸດຕົວ (compression effect) ໃນຊ່ວງຄະແນນສູງ, ດັ່ງນັ້ນກຸ່ມຈຳນວນຫຼາຍຈຶ່ງມີຄະແນນສະເລ່ຍທີ່ຖືກປີ່ນປົວແລ້ວເທົ່າກັນ, ແລະ ການຈັດອັນດັບທີ່ເທົ່າກັນຈະຖືກຈັດໃຫ້ມີອັນດັບສະເລ່ຍ (average rank), ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ສຳປະສິດທິຂອງການຈັດອັນດັບຕ່ຳລົງເລັກນ້ອຍ. ສຸດທ້າຍ, ຄະແນນສະເລ່ຍທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່ແມ່ນຄຳນວນຈາກຊ່ວງຄະແນນທັງໝົດຂອງແຕ່ລະທັກສະເທົ່ານັ້ນ, ໂດຍບໍ່ໄດ້ສະແດງຈຳນວນຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມທີ່ໄດ້ຮັບຄະແນນໃນແຕ່ລະຊ່ວງຄະແນນ, ສະນັ້ນການຈັດອັນດັບຈະສະທ້ອນເຖິງຄ່າສະເລ່ຍ ແທນທີ່ຈະເປັນຮູບຮ່າງການແຈກຢາຍ.

ຄຳແນະນຳສຳລັບຜູ້ຮຽນ

ຄວາມໝາຍທີ່ເກີດຂື້ນຈາກຄວາມເປັນຈິງນີ້ແມ່ນ: ຄະແນນສະເລ່ຍຂອງປະເທດໜຶ່ງສາມາດສະທ້ອນເຖິງທັກສະການອ່ານ ແລະ ການຂຽນໄດ້ດີກວ່າທັກສະການເວົ້າ. ຖ້າຜູ້ຮຽນເຫັນວ່າອັນດັບຄວາມຊຳນິພາສາອັງກິດຂອງປະເທດຕົນຢູ່ໃນອັນດັບທີ່ສູງ, ຜູ້ຮຽນຄວນຢືນຢັນໃຫ້ແນ່ວ່າອັນດັບດັ່ງກ່າວເປັນການຈັດອັນດັບຂອງທັກສະໃດ, ເນື່ອງຈາກອັນດັບການອ່ານທີ່ດີເລີດອາດຈະມີຢູ່ຮ່ວມກັບອັນດັບການເວົ້າທີ່ປົກກະຕິ—ໃນຕາຕະລາງນີ້ ປະເທດຍີ່ປຸ່ນເປັນຕົວຢ່າງທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່.

ໃນດ້ານການເຕີມເຕັມຄວາມພ້ອມສຳລັບການທົດສອບ, ທັກສະທີ່ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັນຕ່ຳທີ່ສຸດຈະເປັນທັກສະທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການທົດສອບເປັນພິເສດ. ຖ້າທັກສະການອ່ານ ແລະ ການຂຽນຂອງທ່ານມີລະດັບຄ້າຍຄືກັນແລ້ວ, ຄຳຖາມທີ່ສຳຄັນແມ່ນ: ທັກສະການເວົ້າຂອງທ່ານຢູ່ໃນລະດັບໃດເມື່ອປຽບທຽບກັບທັກສະການຟັງ? ແຜນການເຕີມເຕັມຄວາມພ້ອມສາມາດຖືກຈັດຕັ້ງຂື້ນເພື່ອປິດຊ່ອງຫວ່າງດັ່ງກ່າວ ແທນທີ່ຈະຈັດຕັ້ງຂື້ນອີງໃສ່ຄະແນນລວມ.

ຄຳຖາມທີ່ມັກຖາມ

ສຳປະສິດທິຂອງການຈັດອັນດັບ 0.85 ທີ່ຢູ່ທີ່ນີ້ໝາຍເຖິງຫຍັງ?

ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການຈັດອັນດັບຂອງ 40 ປະເທດ/ເຂດຕາມຄະແນນສະເລ່ຍການອ່ານ ແລະ ຄະແນນສະເລ່ຍການຂຽນມີຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ສູງ: ປະເທດ/ເຂດທີ່ຢູ່ໃນອັນດັບທີ່ສູງໃນການທົດສອບດ້ານໜຶ່ງ ມັກຈະຢູ່ໃນອັນດັບທີ່ສູງໃນການທົດສອບອີກດ້ານໜຶ່ງດ້ວຍ. ສຳປະສິດທິຂອງການຈັດອັນດັບລະຫວ່າງການຟັງ ແລະ ການເວົ້າທີ່ເທົ່າກັບ 0.49 ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ຂອງການຈັດອັນດັບທັງສອງດ້ານນີ້ຕ່ຳກວ່າຢ່າງມີນັກ.

ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າການຝຶກທັກສະການຟັງຈະເຮັດໃຫ້ທັກສະການເວົ້າດີຂື້ນບໍ່?

ບໍ່. ຕົວຊີ້ວັດນີ້ສະແດງເຖິງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຄະແນນສະເລ່ຍຂອງກຸ່ມເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ສາມາດສ້າງຕັ້ງຄວາມສຳພັນເຫດຜົນ-ຜົນ (causality) ຫຼື ທິດທາງຂອງການເຮັດງານ. ມັນພຽງແຕ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການຈັດອັນດັບຂອງທັກສະທັງສອງດ້ານນີ້ມີຄວາມຄ້າຍຄືກັນເຖິງໃດໃນກຸ່ມປະເທດ/ເຂດດຽວກັນ.

ເປັນຫຍັງຄະແນນສະເລ່ຍການເວົ້າຂອງປະເທດຍີ່ປຸ່ນຈຶ່ງຕ່ຳຫຼາຍເທົ່າກັບຄະແນນສະເລ່ຍການອ່ານຂອງປະເທດດັ່ງກ່າວ?

ຕາຕະລາງນີ້ລາຍງານພຽງແຕ່ຄະແນນສະເລ່ຍ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ຄຳອະທິບາຍເຖິງເຫດຜົນ. ຄະແນນສະເລ່ຍທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່ຂອງປະເທດຍີ່ປຸ່ນໃນດ້ານວິຊາການແມ່ນ: ການອ່ານ 5.93, ການຟັງ 5.99, ການຂຽນ 5.65, ແລະ ການເວົ້າ 5.47; ຂໍ້ມູນຕົ້ນຕຳລາບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງເຫດຜົນທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຊ່ອງຫວ່າງດັ່ງກ່າວ.

ຮູບແບບການອ້າງອີງ

ທີມງານຜະລິດຕະພັນ Hibay. (5 ພະຈິກ 2026). IELTS: ການຈັດອັນດັບທັກສະການອ່ານ ແລະ ການຂຽນມີຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ສູງ, ມີສຳປະສິດທິຂອງການຈັດອັນດັບເຖິງ 0.85. Hibay. https://www.hibay.ai/en/news/ielts-skill-rank-agreement-2024-2025

ອ້າງອີງ

1. IELTS. ການເຂົ້າໃຈ ແລະ ຕີຄວາມໝາຍຂອງຄະແນນ IELTS. https://ielts.org/organisations/ielts-scoring-in-detail. ວັນທີທີ່ເຂົ້າເບິ່ງ: 2026-11-05.
2. IELTS. ຂໍ້ມູນການປະຕິບັດຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມການທົດສອບ (2024–2025) (XLSX workbook, “AC mean by nationality” ແລະ “GT mean by nationality” worksheets). https://ielts.org/cdn/ielts-downloadable-assets/ielts-research/ielts-research-data/ielts-test-taker-performance-data-2024-2025.xlsx. ວັນທີທີ່ເຂົ້າເບິ່ງ: 2026-11-05.